9 mei 2024 tot en met 19 mei 2024

Reis verslag van Afra naar Sjaak

Op 9 mei vertrok ik naar Vietnam om mijn broer te bezoeken. Ik, die als enige van mijn familie nog nooit in Vietnam was geweest ging nu alleen naar dit land.
Gelukkig was daar Thao, Sjaak zijn dochter die mij bij het vliegveld al opving en een taxi bestelde voor naar het hotel. (waar ook Mariska, adrie en Johan verbleven) Daar heeft ze mij afgezet zodat ik na de lange reis wat kon rusten.
Paar uur later hebben we samen wat gegeten en even bijgepraat en daarna weer terug, achterop de scooter van Thao naar het hotel.

De volgende dag heb ik zelf mijn ontbijt verzorgd door even in de supermarkt een paar yoghurtjes en wat fruit te kopen en daarmee ben ik naar een parkje aan de rivier iets verderop gelopen en het daar rustig op gegeten en even wat gelezen. Het is daar iets rustiger dan op de straat. Wat een gekrioel en kakofonie van geluid van al die scootertjes!
Daarna kwam Thao me halen om samen te gaan lunchen en zijn we even naar het huis van haar tante gegaan. Vanaf daar op bezoek geweest bij haar oma, waar ook een broer en zus van Dung waren. Ook hebben we nog  een broer van Thao (Tan) opgezocht die samen met zijn vrouw en twee zoontjes naar hun koffieshop kwamen waar ik de kinderen wat chocola heb gegeven en wat te drinken voor hun heb gekocht.

Na dit bezoek was het alweer tijd om wat te gaan eten .We zijn in een restaurant gaan eten waar ze al vanaf heel klein  meisje door Sjaak en Dung werd meegenomen .Ze had voor mij wat besteld een noedelschotel met geroosterd vlees en een loempia waarbij ze vertelde dat dit het lievelingsgerecht was van Sjaak( het was heerlijk).
Op de terugweg naar het hotel heeft ze mij een tour Saigon by night gegeven langs alle plekken van haar leven. Morgen komt ze mij halen voor de lunch.

Dag 2 (Zondag)
Vandaag niet zo heel veel gedaan. Thao heeft mij gehaald voor de lunch dat hebben we in een restaurant hebben genuttigd aan de rivier. Daar hebben ze een waterverstuif installatie want het is hier verschrikkelijk heet. 45 graden is niets .
Op die momenten heb je hele intieme gesprekken met elkaar en kan ze vertellen wat er allemaal bij haar speelt .
Daarna zijn we naar haar tante gereden die had mij uitgenodigd voor het avondeten. Ze heeft spaghetti voor ons gekookt en daarna hadden we fruit toe.
Ook hebben we foto’s gekeken van Sjaak en Dung en Thao die ze mee heeft gebracht vanuit Dalat.
En toen weer terug op de scooter naar het hotel, aangezien ik morgen vroeg weer op moet om dan naar het consulaat te gaan voor mijn verwantschap formulier.

Dag 3 (maandag)
Vanmorgen had ik een afspraak bij het consulaat voor mijn verwantschapsverklaring, zonder deze kom ik niet bij Sjaak op bezoek.
Thao heeft mij daarheen gebracht op de scooter en weer terug naar het hotel.
Ze had aan mij gevraagd of ik zelf voor mijn lunch kon zorgen, wat geen probleem was.
Ik ben naar de coffee house gegaan en heb daar op zijn westers een broodje en een cappuccino gedronken. Uiteindelijk zat ik daar wel lekker koel en heb er nog een milkshake genomen en lekker in mijn boek gelezen tot het tijd was om naar het hotel te gaan om uit te checken want we gaan vanmiddag met de bus naar Dalat.
Het was een mini bus waar negen passagiers in kunnen, maar we zaten maar met vier personen erin.
Na een ruime zes uur waren we bij mijn hotel Iza Home Stay waar de andere familie leden ook geslapen. Het is heel dicht bij de gevangenis waar Sjaak verblijft en het is er heerlijk rustig.

Dag 4 (dinsdag 14 mei Sjaak zijn verjaardag)
Vandaag voor het eerst naar Sjaak. Ik was best wel zenuwachtig zo bij de gevangenis en hem voor het eerst weer te zien na alles wat er gebeurd is.
Het was een emotioneel weerzien en hij bleef zich maar verontschuldigen dat hij er zo veel spijt van heeft en dat het een stupid mistake was. Wat we begrijpen want hij vertelt ook dat hij nog zo vreselijk veel van Dung houdt.
Hij vertelde dat ze nu op dit moment maar met drie man in de cel zitten en dus wat meer ruimte hebben.
Ook was hij blij met al het eten wat ik mee had uit Nederland. Hij had wel weer wat andere suggesties voor een volgend bezoek dat van Mariska zal zijn .
Ik heb ontzettend veel post voor hem mee dus ik ga dit opsplitsen vandaag heb ik alleen de brieven van onze familie mee en de brief van Devika (Nederlandse advocaat)
Hij was verrast te lezen dat Chelsea een dochter heeft gekregen.
Hij hoorde er enorm van op dat we hem vier dagen mogen bezoeken en dat Thao waarschijnlijk alle dagen ook mee mag.
We moeten nog wat items voor hem kopen T shirts, boxerslips en ook mogen we een yoga mat voor hem meebrengen dan kan hij wat zachter zitten om te lezen en te slapen.

Hij zit vaak op de grond net op een stukkie waar een paar zonnestralen doorkomen en zo krijgt hij toch wat zon, hij had een hele bruine buik daarvan. Gevraagd aan hem welke smaak taart we morgen voor hem mee kunnen nemen maar dat maakte niet uit, hij vindt alles goed
Ook heb ik wel 10 boeken voor hem mee waarvan vijf vandaag en morgen de rest, anders is het teveel in een keer.
Ik heb ook mijn bijbel meegenomen en gevraagd of hij die ook wil ,daar was hij eerst wat afwijzend over maar nadat ik hem heb verteld dat hij in het Nederlands is en dat hij er altijd hoop, inzicht en moed uit kan halen mag ik hem voor hem meenemen ook met toestemming van de politie.
Ook hebben we alle voor en tegens besproken voor als hij in hoger beroep gaat, want nadat de uitspraak is geweest mag hij niet meer overleggen met de advocaat en moet hij weloverwogen besluiten wat hij gaat doen.

Wanneer hij namelijk in hoger beroep gaat, blijft hij in deze politie gevangenis met alle restricties die nu gelden en doet hij dat niet dan wordt hij overgeplaatst naar een gevangenis waar hij in ieder geval iets meer vrijheid en wat tijdverdrijf krijgt.
Het uur was zo voorbij en afscheid nemen is dan toch weer emotioneel ondanks dat we elkaar morgen ook weer zien.
We zijn daarna allerlei inkopen gaan doen en ook zijn we naar het huis van Sjaak en Dung gegaan.Dat was zeker voor mij erg vreemd, ik was daar nog nooit geweest .
In ieder geval is er een altaartje voor Dung neergezet en heb ik een wierrookstokje aangestoken en haar rust toegewenst.
Daarna zijn we wat gaan eten in een restaurantje vlakbij mijn hotel, waar je heerlijk kan eten voor niet veel geld en het is lopend te doen.

Dag 5
Vanmorgen vroeg opgestaan om 6:45 want ik ging spruitjesstamppot maken met gehaktbal voor Sjaak. Ook hebben we kaasblokjes gesneden en de wortel en paprika geblancheerd dat moet om alle eventuele bacteriën te doden anders is er een kans dat Sjaak aan de dunne zou geraken en dat moet toch worden vermeden. Daarna naar Sjaak. Van de vertaalster kreeg hij een kop cappuccino  voor zijn verjaardag. We hebben we de slips en shirts gegeven , maar de shirts moeten geruild worden, want die waren te klein.De slips waren goed die heeft hij tot hilariteit van de politie en vertaalster over zijn andere slip gepast. Vandaag had ik de post mee van zijn collega’s en daar was hij ook blij mee en hij moest lachen om de opplaksnorren die een van zijn collega’s had meegestuurd voor als hij zich moest vermommen.
De spruitjes stamppot ging hij bewaren tot met de lunch.
Het was voor mij vandaag erg moeilijk converseren, want ik ben compleet mijn stem kwijt er komt alleen nog maar wat gefluister uit.
Verder had ik de rest van de boeken mee hij heeft er nu dus zo’n tien daar liggen hij mag ze alleen niet allemaal tegelijk in zijn cel want daar is geen ruimte voor.
En toen was het weer tijd om afscheid te nemen. Vanmiddag zijn we naar de apotheek gegaan om voor mijn keel wat preparaten te halen en ook zijn we naar de tempel gegaan waar de as van Dung wordt bewaard en heb daar ook mijn respect betoont.
In de middag heb ik Han ontmoet in het huis van Sjaak en Dung die lijkt ontzettend op Dung. Ook had hij een tip om gebakken zalm mee te nemen voor Sjaak die hebben we dus gehaald en ook gelijk nog wat chocola, smeerkaas en de taart voor morgen die we hadden besteld.
Daarna alles naar het hotel gebracht en nog wat gegeten aan de overkant.

Dag 6
Het was een grote verrassing voor Sjaak dat we een stukje zalm mee hadden.
(je weet wat je te doen staat Mariska) De taart was veel te groot niemand van de aanwezige agenten wilde een stuk dus heeft Sjaak meer als de helft meegenomen naar zijn cel om te delen Ook heeft hij gezegd dat de stamppot overheerlijk was en dat hij nog een bakje overhad voor iets later. De geruilde shirtjes waren nu wel goed.
We hadden via Dutch Detained te horen gekregen dat de goedkeuring voor het bezoek aan Sjaak van de Vietnamese Advocaat weer vertraging heeft opgelopen en dat de rechter de stad heeft verlaten tot zeker 10 juni en dat daardoor ook de zitting weer is vertraagd. Dit nare nieuws moest ik hem dus ook brengen en daar was hij weer zeer boos en teleurgesteld over. Waarschijnlijk heeft het wat te maken met de corruptie daar.
Ook hem weer op het hart gedrukt dat alles wat hij nu daar zit van zijn straf afgaat.
Hij hield zich vandaag wel wat sterker dan gisteren.
Hij had gehoord dat als je naar een bepaalde gevangenis werd overgeplaatst dat je dan een hond mee mag nemen .
Dit vonden wij een raar iets en de politie had daar ook nog nooit van gehoord.
Bij het afscheid gevraagd of Thao ook morgen weer meekwam maar dat konden we niet beloven. Achteraf zei Thao tegen mij dat ze waarschijnlijk niet mee mocht de volgende dag.
Nadat we afscheid hadden genomen hebben we bloemen voor Dung gekocht en die in het huis neergezet .
Daarna zijn we naar een koffie tent gereden buiten de stad. Sjaak had al twee keer aan Thao gevraagd of we daar al waren geweest. Drie dagen voor het gebeuren waren ze daar als gezin geweest en nu kwam ze er weer voor de eerste keer. We hebben er iets gedronken en weer hele goede en vertrouwelijke gesprekken gevoerd, wat we eigenlijk de hele week al doen. Ze is een volwassen vrouw, maar staat hier toch grotendeels alleen voor en dat geef ik haar te doen.
Daarna hebben we nog een kilo aardbeien gehaald voor Sjaak en ook nog pizza en tonijnsalade. Dat alles naar het hotel gebracht.
S’avonds hebben we bbq gegeten in TUI MO TO, zo heet het restaurantje in de straat bij het hotel.

Dag 7
Vannacht super slecht geslapen. Natuurlijk ook vanwege het naderende afscheid.
Het was nog niet zeker of Thao mee naar binnen mocht. We moesten op een andere plek gaan zitten wachten en dat we uiteindelijk geroepen werden mocht ze meekomen. Sjaak stond buiten ons al op te wachten en zei: “hé jullie zijn te laat!” Waarop ik vertelde dat we er al een half uur waren en dat we moesten wachten op toestemming voor Thao, wat uiteindelijk gelukt is.
Daar was Sjaak zichtbaar gelukkig mee want zijn dochter is hem heel dierbaar en dat merk je aan alles.
Hij was weer blij met alle meegebrachte eten en vertelde ook dat de gebakken zalm verrukkelijk was dat is dan toch wel fijn om te horen dat je hem daar zo’n plezier mee doet.
Over van alles en nog wat gesproken, ook dat ze daar erg aardig voor hem zijn en dat hij heel veel privileges heeft ook omdat hij daar de enige buitenlander is. En hem maar weer moed ingesproken dat er echt licht is aan het eind van de tunnel. En dat dat licht er misschien wel eerder is als hij denkt.
Na drie kwartier werd er gezegd dat het tijd was en dat we moesten vertrekken, waarop Sjaak een beetje opstandig werd en ik tegen Sjaak zei, we hebben vier dagen gehad en dat krijgt echt niemand hier .
En dan komt echt dat onvermijdelijke afscheid voor weer een jaar en dat is moeilijk, heel moeilijk. Maar dan denk ik bij mezelf het is voor hem duizend keer moeilijker dan voor mij .

Oké daarna ben ik naar het hotel gegaan en heb al mijn spullen ingepakt Thao was ondertussen ook naar haar huis gegaan en zou naar mij toekomen als ze klaar was.
Om een uur of twee kwam de bus en zijn we weer vertrokken naar Ho Chi Min stad. Om een uur of tien was ik weer in het hotel waar ik hiervoor ook had gezeten.

Dag 8
Deze dag hebben we niet veel bijzonders gedaan als in het winkelcentrum lopen. Daar heb ik nog een taartenboek voor Thao gekocht want als dit allemaal achter de rug is en ze niet zoveel meer heen en weer moet reizen wil ze graag een opleiding doen voor bakker of patissier en daar was ze heel blij mee.
Nog wat gegeten in het winkelcentrum en toen heeft ze mij naar het hotel gebracht waar ze mij morgenochtend om 5:45 met de taxi komt halen om naar het vliegveld te gaan.
Die griet heeft mij alle dagen op sleeptouw genomen. petje af en dank je wel Thao je bent de beste.

Geschreven door Afra Kenter, zus