Reis naar Sjaak 20 tm 29 september 2024

Vrijdag 20 september 2024

Alles weer ingepakt voor mijn 2e bezoek aan Sjaak in Vietnam. Onder andere 3 pakken stroopwafels. 1 pak voor het politiebureau en 1 pak voor de tolk. Als bedankje voor de goede zorgen voor mijn broer en de fijne bezoeken aan hem.  Met een kaartje erbij met tulpen, lekker Hollands. Hij zal binnenkort overgeplaatst worden natuurlijk. Voor Sjaak mee:  brillen, Engelse drop, oude kaas, Engelstalige boeken, wijko pindasaus enz. enz. een koffer vol. Wat was ik nerveus onderweg naar Schiphol. Deze reis nog nooit eerder alleen gemaakt. Mijn lieve schat bracht me naar Schiphol. Dat stukje van de reis met z’n tweeën ☺️ scheelt toch.

Zaterdag 21 september.

Een prima vlucht, de overstap op Doha alles ging soepel. Mijn nichtje Thao had een taxi geregeld op de luchthaven om mij naar mijn hotel te brengen. Ik kreeg zelfs een foto van zijn auto en ook nog van die beste chauffeur zelf🤣Zodat ik ze niet kon missen. 

Bij het Palago hotel in HCM kreeg ik precies dezelfde kamer. Er kwamen herinneringen boven van vorig jaar met Adrie, toen alles nog erg kort geleden was. Al vroeg in slaap gevallen, na zon lange reis ben je kapot.

Zondag 22 september.

Half 8 de wekker, half 9 stond de taxi klaar om naar de luchthaven te rijden voor de binnenlandse vlucht naar Da lat. Normaal is dit ook prima te doen, en goedkoper, met de bus, maar vanwege enorme regenval nu niet verstandig vanwege modderstromen en de kans dat de bus niet verder gaat, omdat bijvoorbeeld een weg is weggespoeld. Dat risico wil ik zeker op de heen weg, niet nemen. Zon heerlijk wit broodje ei gegeten. ( Veel bij kleine kraampjes te koop hier in Vietnam)Wat lijkt, kwa uiterlijk, op een pistolet maar is 1000 keer lekkerder.

Ook deze vlucht ging soepel, mijn koffer kwam snel, en de taxi stond klaar met mijn naam erop.

Na 40 minuten stond ik met mijn koffer weer bij IZA HOME. De kaas in de koelkast gelegd en Iza verhuurt ook scooters, die gepakt en als eerste naar de gevangenis poort gereden. Dat is vanaf IZA 5 minuutjes met de scooter. Wou daar gewoon even staan…… Starend naar het hek, in gedachten tegen Sjaak gezegd, “tot dinsdag”

Daarna op de scooter een rondje gereden, een koffie in het centrum gehaald en savonds met mijn nichtje Thao afgesproken bij de pizza bar. Een heerlijk, fijn weerzien. Weer openhartig en fijn gesproken samen.

Maandag 23 september.

Thao en ik gingen samen naar de supermarkt om de eerste boodschappen voor Sjaak te halen. Daarna naar het huis in Da lat, om pannenkoeken te bakken, die morgen ochtend mee te nemen voor mijn eerste bezoek. Heb er 3 naturel, 2,5 met spek, 1 kaas,  1 met banaan en 1 met appel. Suiker, Hollandse stroop en honing gaan apart in zakjes mee. Ze zijn super gelukt, ik denk dat hij gaat smullen.

Dinsdag 24 september.

Mijn eerste bezoek. Wat was ik nerveus. Zo bang dat er iets fout zou gaan. Mijn scooter pech kreeg, of een vrachtwagen op de weg, die mijn doorgang zou blokkeren. Wat ook het geval was, maar gelukkig was die ruim op tijd verdwenen.

Thao ging niet mee. Ik wou zelf met hem praten en hem ook de kans geven, mij alleen te spreken.  Mogen jullie gerust weten maar huilend vielen we elkaar weer in de armen, en ik constateerde hoe slecht hij eruit zag. Zijn ogen ver en diep in zijn oogkassen, grauw en nu 19 kilo lichter…..

Hij was blij met de pannenkoeken, brillen en de tassen vol: met stroopwafels Engels drop, kiwi’s een boek enz. Hij vertelde dat er op ” eten-breng-dag”  geen briefjes meer geschreven mogen worden…niemand meer daar. Maar er komt heel veel eten, Thao en Han doen hartstikke hun een best. We praatte de hele tijd Nederlands. De vertaalster zei er niets van, ook omdat de rechtszaak achter de rug is. Helaas had de politie het druk vandaag en moest ik na 40 minuten alweer afscheid nemen. En die tijd vloog voorbij. Politie beloofde dat ik later deze week de resterende tijd van dit uur in kon halen.

Voor mijn gevoel stond ik dus binnen een oogwenk weer buiten. Daarna eerst zelf maar opzoek gegaan naar een  ontbijtje zodat ik dit flits bezoekje even kon laten bezinken.

Even later boodschappenlijstje gemaakt en door naar de supermarkt, op mijn scootertje. Sjaak wil morgen graag spaghetti met garnalen. Ik vroeg of hij geen zalm wou. Hij zei: dat wil ik wel, maar ik zit nu met z’n 5en in een verblijf en dat kan ik niet delen. Dus met Thao vanmiddag weer gekookt en een enorme pan “Spaghetti met romige tomatensaus met veel knoflook en heeeeeel veel garnalen gemaakt. Morgen ochtend nog 5 stuks fruitsalade maken, voor dessert.

Woensdag 25 september.

Half 6 wakker, spaghetti warm gemaakt en de fruitsalade gemaakt. Half 9 bij de poort. Maar Thao werd weggestuurd. Blijkbaar was het niet aangevraagd dat zij mee kwam. Als het goed is morgen nu wel. Nu rustig ruim 1 uur met Sjaak kunnen praten. Sjaak heeft weer al een aantal maanden “geen”  daglicht…… Ik zal het consulaat weer inlichten.

De meegebrachte brieven moesten terplekke worden gelezen en vandaag was de laatste dag dat hij eten mag meenemen naar zijn verblijf. Ik mag wel wat maken maar dat moet dan ter plekke worden opgegeten, dan wordt het morgen dan toch de zalm.

Het met de vertaalster, van de immigratiedienst, luchtig over de volgende gevangenis gehad, (Z30D heet die) zij zei dat je daar niet te licht over moet denken. Je bent wel meer buiten, moet werken, heb wat te doen. Maar ze zijn daar heel streng omdat daar, veel meer en grotere criminelen zitten Afrikanen, Nigerianen enz.  Die zijn sterk en deinzen nergens voor terug. Het schijnt er helemaal niet makkelijk te zijn. Poehhhh….

Met Sjaak verder gekletst over de kinderen, de kleinkinderen, familie, oud collega’s o.a. Frank Joosten, Mark Seegers, Ed Schmidt, M. Creton, Terry van Wettum,  Michel van Vossen, zijn oude werkgever, Rolf de Vries en nog vele anderen.

Donderdag 26 september.

Bezoek 3 nu met Thao. Zij mag maar één keer mee, omdat Sjaak anders volgende maand geen bezoek krijgt. Thao mag natuurlijk maar één keer per maand bezoeken, achter glas met een paar gaatjes erin…..max 10 minuutjes. Maar dat heeft hij mentaal toch echt nodig 1 keer per maand bezoek dus morgen kan ze niet mee.

Na een hoop gedoe, het was nu namelijk ook bezoek en eten-breng-dag voor de andere gevangenen. Dan moet je toch, net als de anderen, in een wachtkamer zitten, papiertje invullen. Eten scannen enz.

Daarna werden wij natuurlijk via een ander deurtje bij een speciaal kamertje gebracht. En realiseren we ons weer hoeveel privileges Sjaak meer heeft. Al zijn dat kleine dingen.

De spaghetti was heerlijk met de garnalen zei hij, en nu genoot ie van de zalm en ik had hutspot gemaakt. Chocoladereep als toetje.

Het was een rustig, relaxed, fijn bezoek. De vertaalster neemt altijd een cappuccino voor hem mee. En ik had nog een stapel boeken bij Sjaak neergelegd. Die krijgt hij één voor één als er weer één uit is. Soms scheuren ze een boek door de helft, omdat deze niet te dik mag zijn. Harde kaften halen ze er sowieso af. Meerdere malen vraagt Sjaak om een spel kaarten, maar dat mag absoluut niet. (Gokken is verboden)

Na dit bezoek weer naar de supermarkt. Op het menu morgen ochtend, als ontbijt: grote XL pizza de helft met zeevruchten andere helft peperoni. Vanille ijs, aardbeien en slagroom. Omdat ik nu niet hoef te koken, heb ik de ramen maar gelapt. Het huis heeft wat achterstallig onderhoud, ondertussen…. Thao en Han doen hun best, maar het is veel!!

Vrijdag 27 september

Helaas mijn laatste bezoek. Hij snikt ” ik heb elke minuut afgeteld dat je zou komen….en nu is het alweer voorbij…”

Met pijn in mijn hart laat ik hem weer achter. En geloof me dit doet echt pijn!!!!

Hem daar achter het hek in zien gaan, waarbij ik dan die barakken zie liggen……het afscheid…..zijn gezicht…….

Is niet uit te leggen op papier…..

Het is niet het missen, maar het weten waar hij nu weer naar toe moet…. Met z’n 5en, zon kleine ruimte, een toilet en een waterput, geen daglicht en de hele dag en nacht niets te doen….als alleen wat lezen. Met 5 anderen die geen of maar een heel klein beetje Engels spreken.

Binnenkort wordt hij overgeplaatst, maar zal het daar beter zijn????  Politie liet ons al weten dat je daar met 15 tot 20 anderen in een cel verblijft. Wel met veel buitenlanders, dus Engels sprekende, hopelijk. Maar wie? Andere die ter dood veroordeeld zijn? Die nergens voor terug deinzen?

Ik hou mijn hart vast….

Hier in Da lat had hij privileges, politie was aardig voor hem, zagen en weten dat hij een goede vent is.

Wat staat hem te wachten? Geen idee, we gaan hopen dat het te doen is.

Sjaak heeft mij belooft dat ik hem over een jaar of 7/8 vrij in Nederland zie!! En oooohhhh DAAR hou ik hem aan!!!!! ❤️ wij blijven voor hem vechten, ik hoop dat hij dat ook blijft doen!

Zaterdag 28 september

Gister middag met de bus naar HCM gereden. Bijna 8 uur rijden maar Thao en ik kletsen honderduit, dus de tijd vliegt dan. Weer in het, ondertussen vertrouwde Palago hotel geslapen. Waar we steeds de reis beginnen en eindigen.

Vanmorgen vroeg ( ja slapen doe ik hier weinig, jetlag, emoties, is niet bevorderlijk voor je nachtrust) een rondje gelopen naar een rivier hier dichtbij, weg uit de hectiek.

Savonds het laatste diner met Thao. Vietnamees. Daarna ging ik nog mee, naar waar ze nu woont. Een zeer eenvoudig huisje, (in een krap steegje, wat bij ons op een garage lijkt) samen met haar tante, Coconut-head (bijnaam), en een zus van haar tante. Daar hebben we nog allemaal foto albums van Sjaak en Dung bekeken. Ook hele oude foto’s van Sjaak 30/40 jaar terug. Duikfoto’s van zijn werk, de verbouwing van zijn huis op Krommeniedijk. Zijn hond Baloe. Thao bewaard het allemaal. ❤️

Zondag 29 september.

Half 6 de wekker, een lange reis naar huis voor de boeg.

Met tranen in mijn ogen loop ik de gate in.

Tot volgend jaar broer ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️😢